Waarom een MiCA-licentie plotseling de belangrijkste vraag is geworden voor cryptobeleggers

Op 1 juli bereikte de Europese cryptomarkt een keerpunt. De laatste overgangsregelingen onder de Markets in Crypto-Assets (MiCA)-verordening kwamen ten einde. Alhoewel de licentieverplichting officieel eind 2024 van kracht werd, geldt deze nu zonder uitzondering in de hele Europese Unie.

Elk bedrijf dat cryptodiensten aanbiedt in de EU moet nu beschikken over een MiCA-licentie. Het is niet langer voldoende dat een licentieaanvraag nog in behandeling is. Een MiCA-licentie is niet langer slechts een kwaliteitskeurmerk. Het is een wettelijke vereiste geworden om actief te mogen zijn. Voor gebruikers betekent dit dat één vraag belangrijker is dan ooit: mag deze cryptobroker mij daadwerkelijk bedienen?

Van overgangsperiode naar harde verplichting

De verandering vond niet van de ene op de andere dag plaats. Het MiCA-licentiestelsel is sinds 30 december 2024 van kracht. Cryptobedrijven die al legaal actief waren onder nationale regelgeving mochten hun diensten blijven aanbieden terwijl hun licentieaanvragen werden beoordeeld.

De duur van die overgangsperiode verschilde per lidstaat. Nederland beëindigde zijn overgangsregeling medio 2025, waardoor Nederlandse gebruikers al enige tijd beperkt zijn tot aanbieders met een licentie. Duitsland maakte daarentegen gebruik van de maximale overgangsperiode die onder MiCA is toegestaan. Bestaande aanbieders konden daar daarom tot 1 juli 2026 blijven opereren onder het eerdere nationale kader, mits zij voldeden aan de lokale wettelijke vereisten.

Ook die laatste overgangsperiode eindigde op 1 juli. Sindsdien geldt er nog maar één regel in de hele Europese Unie: aanbieders van cryptodiensten hebben een MiCA-licentie nodig om diensten aan Europese klanten te mogen aanbieden. Inmiddels hebben meer dan 200 aanbieders zo’n licentie verkregen, terwijl Europese toezichthouders zijn begonnen met het publiceren van waarschuwingslijsten van bedrijven die zonder licentie actief blijven.

Wat een MiCA-licentie daadwerkelijk betekent

Een MiCA-licentie is veel meer dan een administratieve goedkeuring. Zij vertegenwoordigt een voortdurende wettelijke verplichting waaraan cryptobedrijven met een licentie permanent moeten voldoen.

Aanbieders met een licentie zijn verplicht om klantgelden en cryptoactiva strikt gescheiden te houden van hun eigen bedrijfsactiva, voldoende kapitaalreserves aan te houden, transparante informatie te verstrekken over kosten en risico’s en een formele klachtenprocedure te hanteren. Daarnaast staan zij onder doorlopend toezicht van een Europese financiële toezichthouder.

Deze regels zijn niet zonder reden ingevoerd. Tijdens verschillende grote instortingen van cryptobedrijven in de afgelopen jaren bleek dat klantactiva waren vermengd met bedrijfsvermogen. Toen die bedrijven failliet gingen, kwamen klanten vaak achteraan in de rij te staan om hun geld terug te krijgen. MiCA is ontworpen om dat risico te verkleinen door strengere normen op te leggen voor de manier waarop vergunde bedrijven klantactiva beschermen en hun bedrijfsvoering uitvoeren.

De scheidslijn is nu duidelijk

Misschien nog opvallender is wie er niet op de lijst van vergunde aanbieders staat. Op het moment van schrijven kwamen grote internationale cryptobeurzen zoals Binance en MEXC, die samen honderden miljoenen gebruikers wereldwijd bedienen, niet voor in het openbare register van MiCA-geautoriseerde bedrijven dat door Europese toezichthouders wordt bijgehouden.

Tot 1 juli konden bedrijven als deze in delen van Europa nog gebruikmaken van overgangsregelingen. Die mogelijkheid is nu verdwenen.

De situatie is daardoor eenvoudig geworden. Een cryptobeurs zonder MiCA-licentie mag niet langer diensten aanbieden aan klanten in de Europese Unie, ongeacht haar omvang of wereldwijde reputatie.

Voor gebruikers heeft dat ook praktische gevolgen. Wie ervoor kiest om te handelen via een aanbieder zonder licentie, valt buiten de bescherming van het Europese regelgevingskader. Dat betekent dat er geen gegarandeerde scheiding van klantactiva is, geen EU-breed klachtenmechanisme bestaat en geen Europese toezichthouder toezicht houdt op de aanbieder als er iets misgaat.

De weg die Coinbase heeft gekozen

Coinbase behoorde tot de eerste grote internationale cryptobrokers die een MiCA-licentie verkregen, ruim voordat de laatste overgangsregelingen afliepen. Daardoor worden de Europese klanten van Coinbase bediend onder toezicht van een Europese toezichthouder en profiteren zij van de vereisten die bij MiCA horen, waaronder regels voor de scheiding van activa, kapitaalvereisten en transparantie. Het moederbedrijf van Coinbase, Coinbase Global, Inc., is genoteerd aan de Nasdaq, wat een extra laag van transparantie toevoegt door openbaarmakingen voor beursgenoteerde ondernemingen en gecontroleerde kwartaalcijfers.

Wat Coinbase daarnaast onderscheidt, is dat deze wettelijke positionering wordt gecombineerd met een product dat geschikt is voor verschillende typen gebruikers. Voor nieuwe en langetermijnbeleggers is de app ontworpen om eenvoudig te gebruiken te zijn, met terugkerende aankopen en DCA-investeringstools die het gemakkelijker maken om in de loop van de tijd een positie op te bouwen, naast toegang tot meer dan 300 cryptoactiva. Voor meer ervaren gebruikers biedt Coinbase binnen hetzelfde ecosysteem ook geavanceerde handelstools en grafieken. Beveiligingsfuncties zoals tweefactorauthenticatie en een vault voor extra bescherming versterken dit bredere vertrouwen.

Deze aanpak weerspiegelt de strategie die Coinbase al jarenlang volgt: eerst goedkeuring van de toezichthouder verkrijgen en daarna de dienstverlening uitbreiden. Coinbase hanteert dezelfde aanpak buiten de Europese Unie en beschikt over vergunningen in het Verenigd Koninkrijk en in vele andere rechtsgebieden wereldwijd.

Sinds 1 juli is het kiezen van een cryptoaanbieder in Europa aanzienlijk eenvoudiger geworden. De vraag is niet langer alleen welke broker de laagste kosten of de meeste functies biedt, maar of deze wettelijk bevoegd is om Europese klanten te bedienen. Dat kan iedereen controleren door de openbare registers van de Europese toezichthouders te raadplegen, waarin vergunde bedrijven zoals Coinbase zijn opgenomen.