J.P. Morgan waarschuwt: AI-trade maakt spreiden steeds moeilijker

De AI-trade is zo groot geworden dat zelfs spreiding moeilijker wordt. Dat zegt Gabriela Santos, hoofdstrateeg voor Amerika bij J.P. Morgan Asset Management. Volgens haar raakt de enorme investeringsgolf in kunstmatige intelligentie inmiddels bijna iedere assetclass.

Niet alleen aandelen bewegen mee met AI. Ook obligaties, private markten en vastgoed voelen de gevolgen van de miljarden die naar datacenters, chips, energie-infrastructuur en cloudcapaciteit stromen. Dat maakt portefeuilleconstructie een stuk lastiger.

AI is overal

De afgelopen zomer liet volgens Santos zien hoe kwetsbaar beleggers zijn geworden voor één dominant thema.

Toen momentum uit de markt liep, werden vooral AI-gerelateerde aandelen geraakt. Dat betekent volgens haar niet dat de langetermijncase voor AI zwak is. Integendeel. Je kunt extreem positief zijn over AI en tóch voorzichtig moeten nadenken over je portefeuille.

Het draait om positionering. Hoe groot mogen individuele posities zijn? Hoeveel hefboom gebruik je? En hoeveel echte diversificatie heb je nog wanneer steeds meer beleggingen afhankelijk worden van dezelfde AI-cyclus?

De AI-uitbouw verandert ook nog eens voortdurend van vorm. Chipmakers, hyperscalers en softwarebedrijven bewegen niet langer allemaal als één blok. Binnen dezelfde sector ontstaan steeds grotere verschillen tussen winnaars en achterblijvers.

Waar zit nog echte spreiding?

J.P. Morgan bouwde een eigen AI-factor basket om te meten hoeveel assets meebewegen met de bredere AI-trade. De conclusie is dat echte diversificatie is schaars geworden.

Volgens Santos bieden vooral Amerikaanse staatsobligaties, goud, core real estate en Europese aandelen nog enige bescherming tegen een geconcentreerde AI-portefeuille.

Maar zelfs obligaties zijn minder betrouwbaar dan vroeger. Na de financiële crisis werkten staatsobligaties jarenlang als automatische schokdemper. Als aandelen daalden door groeivrees, daalden rentes vaak mee en stegen obligatiekoersen.

Die dynamiek is veranderd. Door inflatieschokken, energieproblemen, begrotingstekorten en grote vraag naar kapitaal kunnen aandelen en obligaties tegelijk onder druk staan. Dat zagen we de afgelopen jaren vaker gebeuren.

Kapitaal heeft weer een prijs

De AI-cyclus speelt daarin een grote rol. Hyperscalers investeren gigantische bedragen in fysieke infrastructuur. Tegelijkertijd moeten overheden grote tekorten financieren. Bedrijven en staten concurreren dus om kapitaal.

Daardoor blijft de rentegevoeligheid van markten hoog. Voor beleggers betekent dit dat een simpele 60/40-portefeuille minder bescherming biedt dan vroeger. Naast obligaties zijn mogelijk ook inflatiebestendige assets nodig, zoals goud, Bitcoin (BTC) of andere beleggingen die niet volledig afhankelijk zijn van dalende rentes.