Chinese exporteurs kijken deze week met spanning naar de ontmoeting tussen Donald Trump en Xi Jinping. Niet omdat zij vooral hopen op lagere Amerikaanse heffingen, maar omdat zij willen dat de oorlog met Iran stopt.
Na een jaar van handelsspanningen hebben veel Chinese bedrijven zich aangepast aan de nieuwe realiteit. Zij verplaatsten productie, zochten nieuwe markten en berekenden hogere tarieven deels door aan klanten. Maar de verstoringen door de Iran-oorlog zijn moeilijker te omzeilen.
De oorlog heeft belangrijke vaarroutes onder druk gezet, vooral rond de Straat van Hormuz. Daardoor lopen levertijden op en stijgen transportkosten. Voor Chinese exporteurs is dat een groter probleem dan tarieven, omdat het niet één markt raakt, maar de hele wereldhandel.
Een voorbeeld is Livall Tech uit Shenzhen, een producent van slimme fietshelmen. Door vertragingen op zee moet het bedrijf soms dure luchtvracht gebruiken om producten naar Europa te krijgen. Een normale zeereis van 30 tot 40 dagen kan nu oplopen tot ongeveer 50 dagen.
Ook havens in Azië kampen met problemen. Shanghai en Ningbo hebben last van opstoppingen, arbeidstekorten en capaciteitsproblemen. Daardoor stijgen de vrachttarieven op routes richting Europa en de Middellandse Zee.
Volgens exporteurs zijn tarieven vervelend, maar beheersbaar. Bedrijven kunnen kosten deels doorberekenen, productie verplaatsen of klanten buiten de Verenigde Staten zoeken.
De Iran-oorlog is anders. Die raakt scheepvaart, energie, grondstoffen, kunstmest en olieproducten tegelijk. Daardoor stijgen inputkosten breed door de economie.
In China stegen de kosten voor grondstoffen, brandstof en energie in april met 3,5 procent op jaarbasis, tegenover 0,8 procent in maart. Dat wijst erop dat de oorlog steeds meer begint door te werken in industriële kosten.
De handelsoorlog van vorig jaar heeft Chinese bedrijven al gedwongen om minder afhankelijk te worden van de Amerikaanse markt. De export naar de Verenigde Staten daalde vorig jaar met 20 procent, maar de uitvoer naar andere regio’s groeide juist hard.
De export naar Afrika steeg met 25,8 procent, naar Zuidoost-Azië met 13,4 procent, naar de Europese Unie met 8,4 procent en naar Latijns-Amerika met 7,4 procent. Ook de export naar Golfstaten groeide sterk en kwam uit op 144,9 miljard dollar, bijna twee keer zoveel als in 2019.
Daardoor hopen exporteurs niet meer simpelweg op een terugkeer naar de oude wereld van lage tarieven en makkelijke toegang tot de Amerikaanse markt. Zij gaan er steeds meer van uit dat handelsspanningen normaal blijven.
De ontmoeting tussen Trump en Xi wordt daarom vooral belangrijk voor de geopolitieke rust. Als beide leiders hun steun uitspreken voor heropening van de Straat van Hormuz en stabiliteit in het Midden-Oosten, kan dat tijdelijk opluchting geven.
Maar analisten waarschuwen dat onderhandelingen waarschijnlijk moeizaam blijven en dat maritieme spanningen niet meteen verdwijnen.
De S&P 500 en Nasdaq blijven records breken, maar zijn in toenemende mate afhankelijk van een kleine groep bedrijven.
De AEX koers maakte vandaag een schuiver. Die koersdaling kwam na negatieve berichtgeving voor chipbedrijven. Dit moet jij weten.
Verenigde Arabische Emiraten bouwt nieuwe pijpleiding naar Fujairah om olie-export buiten Straat van Hormuz om tegen 2027 te verdubbelen.
MSC laat zijn grote containerschepen de Straat van Hormuz mijden door in Jeddah te lossen. Vrachtwagens overbruggen vervolgens 1.300 kilometer over land.
Met 1.000 euro in ASML-aandelen een jaar geleden had je nu ongeveer 2.100 euro. Het aandeel verdubbelde door aanhoudende AI-vraag.
Eerst min 10 procent, nu in de plus: olieprijs reageert direct op WSJ-bericht dat Iran het Hormuz-voorstel afwijst.
