Chainlink wordt omarmd door banken, toch daalt de LINK koers

Chainlink (LINK) behoort inmiddels tot de belangrijkste infrastructuurprojecten binnen de cryptosector. Financiële grootmachten als SWIFT, JPMorgan, UBS en Mastercard testen of gebruiken de technologie voor blockchaintoepassingen. Toch staat de LINK koers nog altijd ongeveer 86 procent onder de recordprijs uit 2021. Hoe kan een van de meest gebruikte blockchainprojecten zo ver achterblijven?

Chainlink verbindt banken met blockchain

Blockchains kunnen niet zelfstandig informatie uit de buitenwereld verwerken. Een smart contract weet bijvoorbeeld niet automatisch wat de prijs van een aandeel is, of een betaling is ontvangen of wanneer een obligatie afloopt.

Chainlink lost dat probleem op met zogenoemde oracles. Die halen externe gegevens op en leveren deze veilig aan blockchains. Daardoor kunnen financiële instellingen traditionele systemen koppelen aan blockchainnetwerken.

Daarnaast speelt het Cross Chain Interoperability Protocol (CCIP) een steeds belangrijkere rol. Met deze technologie kunnen verschillende blockchains veilig met elkaar communiceren en digitale activa uitwisselen.

Juist dat trekt de aandacht van grote financiële partijen. SWIFT werkt samen met Chainlink aan oplossingen waarmee banken transacties op verschillende blockchains kunnen uitvoeren. Ook JPMorgan, UBS, ANZ, Fidelity International, DTCC, Euroclear en Mastercard experimenteren met de technologie binnen tokenisatieprojecten.

Op papier lijkt Chainlink daarmee uitstekend gepositioneerd om te profiteren van de groeiende institutionele adoptie van blockchain.

Toch staat de LINK koers momenteel rond de 7 dollar, ver verwijderd van de recordkoers van ongeveer 53 dollar die in 2021 werd bereikt.

Waarom profiteert de LINK koers nog niet?

De belangrijkste verklaring is dat de groei van het netwerk niet automatisch leidt tot meer vraag naar LINK.

Veel samenwerkingen bevinden zich nog in de testfase. Banken betalen wel voor bepaalde diensten, maar de inkomsten blijven voorlopig beperkt. Daardoor ontstaat er nog geen structurele koopdruk op de token.

Dat doet denken aan Ripple. Ook daar leidt de groei van het bedrijf niet automatisch tot een hogere vraag naar XRP. De technologie kan succesvol zijn, terwijl de token daar slechts beperkt van profiteert.

Chainlink probeert die kloof kleiner te maken. Via staking kunnen houders hun LINK vastzetten om het netwerk te beveiligen. Daarnaast gebruikt een strategische reserve een deel van de protocolinkomsten om LINK op te kopen en aan te houden.

Vooralsnog zijn deze mechanismen echter relatief klein.

Wanneer kan LINK wel profiteren?

De grootste mogelijke katalysator blijft een grootschalige live-uitrol van de samenwerkingen met financiële instellingen.

Zodra partijen als SWIFT en andere banken daadwerkelijk grote hoeveelheden transacties via Chainlink verwerken, kan het gebruik van het netwerk veel sterker doorwerken in de vraag naar LINK.

Tot die tijd blijft Chainlink een opvallende uitzondering binnen de cryptomarkt. Het project wordt door steeds meer grote financiële instellingen omarmd, terwijl de tokenkoers dat succes vooralsnog nauwelijks weerspiegelt.