Volgens Ray Dalio, oprichter van ’s werelds grootste hedgefonds Bridgewater Associates, bevinden we ons aan het begin van een uitzonderlijk gevaarlijke fase in de wereldeconomie.
Niet omdat één systeem onder druk staat, maar omdat drie fundamentele orden tegelijk beginnen te falen: het monetaire systeem, de binnenlandse politieke orde en de internationale geopolitieke orde.
Dalio noemt dit geen theoretische exercitie, maar een historisch patroon dat zich volgens hem nu in real time ontvouwt. “It’s now happening,” schrijft hij. De wereld betreedt volgens Dalio het meest instabiele deel van wat hij al jaren “The Big Cycle” noemt.
Centraal in Dalio’s analyse staat het afbrokkelende vertrouwen in fiatgeld en staatsobligaties, met name in Amerikaanse dollarschuld. Waar centrale banken en buitenlandse overheden deze assets decennialang beschouwden als ultieme veilige haven, is dat beeld aan het kantelen.
Dalio wijst op een steeds fragieler evenwicht: de Verenigde Staten blijven enorme hoeveelheden schuld uitgeven, terwijl juist buitenlandse partijen historisch gezien de belangrijkste afnemers waren. Die relatie komt onder druk te staan door geopolitieke spanningen.
Landen als China verminderen al jaren hun blootstelling aan Amerikaanse staatsobligaties. Tegelijkertijd groeit wereldwijd de behoefte om reserves te spreiden, niet alleen uit financieel oogpunt, maar ook uit strategisch wantrouwen. Wie zijn reserves aanhoudt in dollars, is immers afhankelijk van Amerikaanse politieke en geopolitieke keuzes.
Wat Dalio’s waarschuwing uitzonderlijk maakt, is dat hij niet één crisis ziet, maar een samenvallende breuklijn:
Historisch gezien, zo stelt Dalio, markeert deze combinatie vrijwel altijd het laatste stadium van een dominante wereldmacht. In eerdere cycli, van het Nederlandse en Britse rijk tot eerdere Chinese dynastieën, volgde op dit punt een periode van 10 tot 20 jaar met hoge instabiliteit.
Volgens Dalio vertonen de Verenigde Staten steeds meer kenmerken van zo’n laatste fase. Hoge schulden, politieke verlamming, een groeiende kloof tussen arm en rijk en toenemende externe rivaliteit passen exact in het historische patroon dat hij beschrijft.
Dat betekent niet dat een directe instorting onvermijdelijk is, maar wel dat de foutmarge kleiner wordt. Beleidsmakers hebben steeds minder ruimte om schokken op te vangen zonder onbedoelde neveneffecten.
In dit krachtenveld krijgt Bitcoin een steeds duidelijkere rol. Niet als speculatief speeltje, maar als alternatief monetair systeem dat buiten staatsmacht en geopolitieke invloed valt. Juist Dalio’s kernpunt, afnemend vertrouwen in schuld en fiat, raakt aan de bestaansreden van Bitcoin.
Wanneer centrale banken minder vertrouwen hebben in elkaars schulden, en landen hun reserves willen diversifiëren, verschuift de aandacht vanzelf naar schaarse, niet-politieke assets. Goud profiteert daar al zichtbaar van, maar Bitcoin vervult een vergelijkbare rol in digitale vorm.
Bitcoin kent geen tegenpartijrisico, geen nationale loyaliteit en geen schuldencomponent. In een wereld waarin vertrouwen in instituties afneemt, kan dat aantrekkelijker worden. Niet van vandaag op morgen, maar structureel.
Het Japanse investeringsbedrijf Metaplanet heeft aangekondigd 8 miljard yen op te halen via een nieuwe obligatie-uitgifte.
Na vier groene dagen op rij maakt Bitcoin vandaag een lichte koersdaling. Dat terwijl Wall Street feest viert met een nieuw Nasdaq-record.
De Amerikaanse Bitcoin-fondsen hebben deze maand al dik 2 miljard dollar aangetrokken en dat doet de koers erg goed.
De mislukte vredesgesprekken met Iran drukken maandag op aandelen. Analisten verwachten een stijgende dollar en olieprijs. De schade kan meevallen als markten het als uitstel zien.
Heeft China lak aan de Amerikaanse blokkade van de Straat van Hormuz? Wat heeft dit te betekenen voor het conflict en de markten?
De scheepvaart door Hormuz is opnieuw tot stilstand gekomen nadat de VS voor het eerst een Iraans schip in beslag namen. De olieprijs stijgt.
