Bank van Italië: stablecoins niet per se goedkoper voor transfers

Stablecoins worden vaak gepresenteerd als een goedkoop alternatief voor internationale overboekingen. Een nieuwe studie van de Italiaanse centrale bank zet daar echter vraagtekens bij. Volgens de onderzoekers zijn betalingen met stablecoins in de praktijk lang niet altijd goedkoper dan traditionele geldtransfers.

De belangrijkste reden is dat gebruikers niet alleen betalen voor de blockchaintransactie, maar ook voor het omwisselen van euro’s naar stablecoins en vervolgens weer naar de lokale valuta van de ontvanger.

Omwisselkosten drukken voordeel van stablecoins

Voor het onderzoek verstuurde de Bank of Italy meerdere keren 200 USDC vanuit Italië naar tien verschillende landen, waaronder Brazilië, Argentinië, Zuid-Afrika, de Verenigde Arabische Emiraten en Japan.

De totale kosten liepen sterk uiteen. Afhankelijk van het land en de gebruikte dienstverleners varieerden de kosten van ongeveer 0,3 procent tot bijna 9 procent van het overgemaakte bedrag.

Ook de verwerkingstijd verschilde flink. Sommige betalingen waren binnen twintig minuten afgerond, terwijl andere pas na twee werkdagen bij de ontvanger aankwamen.

Volgens de onderzoekers vormen de blockchainkosten zelf nauwelijks een probleem. De transactiekosten op netwerken waarop USDC draait bedragen vaak slechts enkele centen of zelfs minder.

De grootste kosten ontstaan juist vóór en ná de blockchaintransactie. Het omwisselen van euro’s naar USDC, valutamarges, opnamekosten en vergoedingen van cryptobeurzen en betaaldienstverleners blijken een veel grotere invloed te hebben op de uiteindelijke prijs.

Voordeel groeit naarmate minder tussenpartijen nodig zijn

Volgens de onderzoekers leveren stablecoins vooral voordeel op wanneer zowel de verzender als de ontvanger binnen het crypto-ecosysteem blijven. Wie USDC direct kan bewaren of uitgeven, profiteert vrijwel volledig van de lage transactiekosten op de blockchain.

In de praktijk willen de meeste ontvangers hun geld echter omzetten naar de lokale valuta om huur, boodschappen of andere dagelijkse uitgaven te betalen. Daardoor zijn extra tussenpartijen nodig, zoals cryptobeurzen of betaaldienstverleners, die kosten in rekening brengen.

Toch zijn de onderzoekers niet negatief over stablecoins. Zij verwachten dat de kosten in de toekomst verder kunnen dalen naarmate meer gereguleerde aanbieders actief worden en traditionele betaalsystemen beter aansluiten op blockchainnetwerken.

De conclusie is dan ook niet dat stablecoins tekortschieten, maar dat de grootste uitdaging nog altijd buiten de blockchain ligt. Het goedkoop verplaatsen van digitale dollars is inmiddels grotendeels opgelost. Het efficiënt omzetten naar en uitbetalen in traditionele valuta blijkt voorlopig de duurste stap.