BIS-topman waarschuwt voor stablecoins: ‘Niet geloofwaardig voor betalingen op grote schaal’

Stablecoins zijn volgens BIS-directeur-generaal Pablo Hernández de Cos nog niet geschikt om op grote schaal als betaalmiddel te functioneren. Hij ziet meer toekomst in getokeniseerde bankdeposito’s, omdat die beter aansluiten op het bestaande financiële systeem.

De kritiek komt op een moment waarop stablecoins juist snel groeien en overheden wereldwijd nieuwe regels invoeren voor uitgevers van deze digitale munten.

Waarom de BIS twijfelt aan stablecoins

Stablecoins zijn cryptomunten waarvan de waarde gekoppeld is aan een bestaande munt, zoals de Amerikaanse dollar. Bekende voorbeelden zijn Tether (USDT) en USD Coin (USDC). Maar er zijn bijvoorbeeld ook stablecoins die zijn gekoppeld aan de euro.

Volgens Hernández de Cos zijn er echter nog te veel praktische en financiële problemen om stablecoins als breed betaalmiddel te gebruiken. Zo werken verschillende stablecoins en blockchains niet altijd goed met elkaar samen. Ook kan het lastiger zijn om overal dezelfde regels tegen witwassen toe te passen.

Daarnaast ziet hij risico’s voor banken. Als consumenten massaal geld van hun bankrekening halen en omzetten in stablecoins, verliezen banken een goedkope financieringsbron. Zij zouden dat kunnen compenseren door hogere rentes te vragen op leningen aan huishoudens en bedrijven.

In feite ziet hij private stablecoins dus als een dreiging voor de monopolie die banken hebben op geld. Deposito’s zouden volgens de Cos echter wel kunnen profiteren van blockchaintechnologie:

“Getokeniseerde deposito’s bieden een directere manier om de voordelen van tokenisatie te benutten, terwijl de fundamenten van het monetaire systeem behouden blijven”, aldus Hernández de Cos.

Bij getokeniseerde deposito’s wordt regulier bankgeld als digitale token op een blockchain weergegeven. Het geld blijft daarbij wel onderdeel van het bestaande banksysteem.

Regels verschillen sterk per land

Een nieuwe studie van het Financial Stability Institute laat ondertussen zien dat landen stablecoins heel verschillend reguleren.

De Verenigde Staten en Singapore leggen relatief strenge beperkingen op aan uitgevers die geen bank zijn. In de VS mogen uitgevers van betaalstablecoins onder de GENIUS Act bijvoorbeeld doorgaans niet ook zelf krediet verstrekken, cryptocurrencies staken of voor eigen rekening handelen.

Hongkong, het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie staan in sommige gevallen meer aanvullende activiteiten toe met aparte toestemming of een extra vergunning.

Volgens Hernández de Cos kan het groeiende gebruik van dollar-stablecoins buiten de Verenigde Staten bovendien de invloed van lokale centrale banken verzwakken. Als huishoudens en bedrijven steeds meer dollars in digitale vorm gebruiken, wordt het lastiger om binnenlands monetair beleid effectief door te voeren.

Voor de stabiliteit van financiële systemen is centralisatie vanuit centrale banken cruciaal. Wanneer er bijvoorbeeld plotseling dollar-stablecoins in omloop komen in Europa, erodeert dit de stabiliteit en hegemonie van de euro.

Daarmee draait de discussie niet alleen om technologie, maar steeds meer om de vraag wie in de toekomst het geldsysteem controleert.