Hoe crypto kan profiteren van de AI-revolutie

AI is misschien wel de grootste technologische verschuiving ooit. Wat er nu bovenop komt zijn agents die zelfstandig handelen, samenwerken en elkaar onderling afrekenen.

Voor dat laatste hebben ze geld nodig dat open is, programmeerbaar en overal ter wereld inzetbaar. Precies daarin zit de rol van crypto.

Een bank kent geen machines

Het begint bij de deur. Een bank moet weten wie je bent en of je een echt mens bent, en daar heeft een stuk software geen antwoord op.

Dan het geld zelf. Het kleinste bedrag dat een bank kan verplaatsen is één cent, terwijl agents elkaar fracties daarvan betalen voor een datazoekopdracht of een rekenklus.

En wat de bank wel aankan, gaat traag. Een overboeking naar het buitenland kan dagen duren: het geld hopt van bank naar bank, iedere schakel pakt zijn deel en in het weekend ligt de boel stil.

Prima voor iemand die een paar keer per maand iets overmaakt. Onbruikbaar voor een machine die duizend deals wil afronden voordat jij deze zin hebt gelezen.

Waarom AI-agents wel op crypto kunnen

Er valt geen rekening te openen, want de wallet is meteen de identiteit. Bedragen zijn op Ethereum (ETH) tot achttien decimalen op te knippen, dus een betaling kan zo klein zijn als de klus vraagt.

Op een snel netwerk als Solana (SOL) is diezelfde buitenlandse betaling in een paar honderd milliseconden rond. Een mens heeft ongeveer een kwart seconde nodig om ergens op te reageren.

Het netwerk sluit nooit. En het geld is programmeerbaar: betaal alleen bij levering, splits automatisch over tien agents, stort terug als een voorwaarde niet wordt gehaald.

Dat is geen snellere bank. Een bank verplaatst geld tussen mensen, tijdens kantooruren. Dit verplaatst waarde tussen machines, altijd, met de regels in de betaling zelf.

Tokenisatie gaat verder dan aandelen

Vraag rond wat tokenisatie is en je hoort iets over aandelen op een blockchain. Dat klopt ook wel, maar het is het saaiste hoekje van het verhaal.

Tokeniseren betekent iets simpelers: er een pakketje van maken dat een machine kan lezen, prijzen en doorverkopen. Leesbaar maken kan elke database, maar het eigendom overdragen aan een vreemde en meteen afrekenen kan alleen op een open netwerk.

Een dollar wordt zo een stablecoin, en rekenkracht, opslag en data gaan dezelfde kant op.

Neem de sensoren van een boer, de storingsmeldingen van een fabriek of de verkeerstellingen van een gemeente. Die metingen zijn nu vrijwel onverkoopbaar: hyperlokaal, snel verouderd en interessant voor precies één vraag.

Grote datasets vinden allang hun weg. Beurskoersen, satellietbeelden en consumentenprofielen worden dagelijks verhandeld, in pakketten van duizenden euro’s per jaar.

Het is de lange staart eronder die stilligt. Niemand bouwt een verkoopkanaal voor de metingen van een enkel perceel, en geen analist gaat ernaar op zoek.

Een agent wel. Die scant duizend van zulke bestanden, koopt er drie en rekent per stuk af.

Zo ontstaat er een onzichtbare economie die dus weleens via blockchain-technologie gerund zou kunnen worden. En dan gaat het vooral om de vraag welk netwerk over een aantal jaar die betalingen verwerkt.