Zuid-Koreaanse financiële toezichthouders onderzoeken of een veelgebruikte praktijk in de lokale cryptosector de concurrentie belemmert. Het gaat om het zogeheten ‘één beurs, één bank’-model, waarbij cryptobeurzen in de praktijk vaak exclusief samenwerken met één bank om gebruikers stortingen en opnames in Koreaanse won mogelijk te maken.
Volgens lokale media voeren de Financial Services Commission (FSC) en de Fair Trade Commission gesprekken over het effect van deze werkwijze op de markt. Beleidsmakers willen weten of het systeem leidt tot een hogere marktconcentratie, doordat vooral grote beurzen eenvoudig toegang krijgen tot bankdiensten en kleinere partijen achterblijven.
Het ‘één beurs, één bank’-model is niet expliciet vastgelegd in de Zuid-Koreaanse wetgeving. De praktijk is echter ontstaan door strenge regels rond anti-witwasbeleid (AML) en klantonderzoek. Voor won-gebaseerde handel is bankondersteuning essentieel, omdat gebruikers via bankrekeningen fiatgeld moeten kunnen omzetten naar crypto en andersom.
In de praktijk betekent dit dat een beurs zonder bankpartner nauwelijks kan meedoen in de Koreaanse won-markt. Daardoor kan toegang tot een bankrelatie bepalen of een beurs kan groeien.
De beleidsdiscussie volgt naar verluidt op een door de overheid gefinancierd onderzoeksproject naar de structuur van de markt voor virtuele activa en de concurrentie-impact van regelgeving. Het rapport, waarover lokale media berichten, concludeert dat het bankkoppelingsmodel marktconcentratie kan versterken. Dat gebeurt doordat nieuwe of kleinere beurzen moeilijker toegang krijgen tot banken, terwijl gevestigde platforms hun positie behouden.
Een tweede punt uit de analyse is dat uniforme nalevingseisen onevenredig kunnen uitpakken. Beurzen verschillen sterk in omvang, transactievolume en risicoprofiel, maar worden in de praktijk vaak langs dezelfde meetlat gelegd. Volgens de onderzoekers kan dat leiden tot onnodige drempels voor kleinere aanbieders.
In cryptomarkten speelt liquiditeit een grote rol. Op platforms met veel handel kunnen gebruikers doorgaans sneller kopen en verkopen, vaak tegen betere prijzen. Dat voordeel werkt versterkend: meer gebruikers zorgen voor meer handelsvolume, waardoor grote beurzen nog aantrekkelijker worden. Als toetredingsdrempels, zoals beperkte toegang tot banken, blijven bestaan, kan de positie van dominante spelers verder worden verstevigd.
De herziening van het ‘één beurs, één bank’-model komt op een moment dat Zuid-Korea werkt aan de volgende fase van zijn cryptoregulering, ook wel de Digital Asset Basic Act genoemd. Op 31 december stelden wetgevers de indiening van het wetsvoorstel uit tot 2026, vanwege meningsverschillen over toezicht op binnenlandse stablecoin-uitgevers.
Stablecoins zijn cryptomunten die bedoeld zijn om stabiel te blijven in waarde, vaak gekoppeld aan een traditionele valuta. In Zuid-Korea draait de discussie onder meer om de vraag of uitgevers vooraf goedkeuring moeten krijgen van een speciale toezichthouder. Tegelijk onderzoekt de FSC hoe toezicht kan worden vormgegeven zonder deelname van partijen buiten de financiële technologiesector onnodig te blokkeren.
Als toezichthouders het bankkoppelingsmodel aanpassen, kan dat de concurrentie op de Koreaanse cryptomarkt vergroten. Mogelijk krijgen kleinere beurzen dan makkelijker toegang tot bankdiensten, wat de won-markt breder toegankelijk maakt. Tegelijk blijft de kernvraag hoe Zuid-Korea een balans vindt tussen streng toezicht en een marktstructuur waarin ook nieuwere aanbieders kunnen concurreren.
Bedrijven kunnen vanaf maandag miljarden aan Trump-tarieven terugvragen via een nieuw douaneportaal. Wat betekent dit voor consumenten?
Het is de tweede keer in korte tijd dat de Poolse regering er niet in slaagt om de wet door te voeren.
De CEO van Ripple slaat zichzelf op de borst en stelt dat het bedrijf achter XRP een cruciale rol speelde in de wetgevings-oorlog tegen crypto.
De mislukte vredesgesprekken met Iran drukken maandag op aandelen. Analisten verwachten een stijgende dollar en olieprijs. De schade kan meevallen als markten het als uitstel zien.
Frankrijk haalt goud terug uit de Verenigde Staten, boekt miljardenwinst en kiest voor opslag in eigen land. Wat betekent dat nu?
Heeft China lak aan de Amerikaanse blokkade van de Straat van Hormuz? Wat heeft dit te betekenen voor het conflict en de markten?
