Bessent ‘zal alles doen wat nodig is’ voor lagere rentes en dat is positief voor Bitcoin

Het Amerikaanse ministerie van Financiën wil nu alles uit de kast trekken om de historisch hoge rentes op de obligatiemarkt te drukken. Washington maakt zich zichtbaar zorgen over de situatie waarin het zichzelf heeft gewerkt. En Bitcoin (BTC) profiteert daar langs meerdere kanten van.

Washington houdt de rente al langer in de gaten

De rente op langlopende Amerikaanse staatsobligaties loopt al lange tijd op. Op de piek van vorige week, het hoogste niveau sinds 2007, eisten beleggers meer dan 5,3 procent om hun geld voor dertig jaar uit te lenen aan de Amerikaanse staat. Twee jaar geleden was dat nog minder dan 4 procent.

Op financiële markten hangt rendement altijd samen met risico. Beleggers vragen meer, omdat zij meer gevaar zien: in dit geval inflatie, een staatsschuld van ruim 40 biljoen dollar en een begrotingstekort dat maar niet krimpt.

Dat extra stukje rente heet de termijnpremie, de vergoeding voor de onzekerheid van een lange looptijd. Juist dat deel loopt nu hard op.

Dat gaat niet over de angst dat de Verenigde Staten hun schuld niet terugbetalen. Washington leent in zijn eigen munt, en zolang de dollar de wereldreservemunt is staan er kopers klaar.

Het gaat om het aanbod. Bovenop een schuld van ruim 40 biljoen dollar komt elk jaar een vers tekort, en al dat papier moet een koper vinden. Meer aanbod is een lagere koers en dus een hogere rente.

Het Congressional Budget Office schroefde de raming voor het jaarlijkse tekort op naar 2,1 biljoen dollar, 200 miljard meer dan in februari.

Die rente belandt weer op de begroting zelf. Er is geen overschot om hem van te betalen, dus wordt hij bijgeleend: nog meer papier, en het rondje begint opnieuw. En hoe hoger de inflatie, hoe minder koopkracht het uitgeleende geld ook nog eens biedt.

En de rentelasten zijn nu al fors. Tot en met juli betaalde Washington 931 miljard dollar aan rente, 11 procent meer dan een jaar eerder, en alleen sociale zekerheid en zorg kosten nog meer. En het wordt al helemaal problematisch als de schulden uit de tijd van grstis geld doorgerold moeten worden tegen de tarieven van nu.

Niet voor niets dat we Washington al vaker hebben zien knipperen rond de hoge renteniveaus. Op Wall Street gaat al meer dan een jaar de term TACO rond, kort voor Trump Always Chickens Out, bedacht door columnist Robert Armstrong van de Financial Times.

President Donald Trump stelde zijn importheffingen in april 2025 negentig dagen uit, vlak na een uitverkoop op de obligatiemarkt. Mensen werden “een beetje bang”, verklaarde hij later.

Bij Iran ging het net zo. Eind maart joeg de oorlog de olieprijs en daarmee de inflatieverwachting omhoog, waarna een staakt-het-vuren de rentes weer hard liet zakken.

Centrale bank kan niet in actie komen, dus dan maar zelf

Nu komen ze in Washington ook daadwerkelijk in actie.

Op 19 augustus verdubbelde minister van Financiën Scott Bessent de terugkoop van langlopende staatsobligaties, van 2 naar minstens 4 miljard dollar per operatie. De aankondiging viel buiten de vaste kalender die het ministerie al jaren aanhoudt.

De lange rente reageerde meteen. De dertigjaarsrente zakte van 5,34 naar zo’n 5,19 procent.

Twee dagen later was die winst weer verdampt. De boodschap van de markt: prima, maar het onderliggende probleem lost dit niet op.

En dat klopt. Het geld voor die terugkopen kwam uit nieuwe, kortlopende leningen, dus lenen om af te lossen. De schuld werd niet kleiner maar alleen korter.

Bessent liet daarop weten dat 4 miljard dollar geen bovengrens is. Volgens Amerikaanse media zou hij zelfs hebben gezegd dat hij “alles zal doen wat nodig is” om de rente omlaag te krijgen.

Trump ging vrijdagavond nog verder. “De ultieme interventie is ons leger. En als we dat moeten gebruiken, dan doen we dat”, zei hij, zonder uit te leggen hoe dat zou moeten werken.

De realiteit is dat de centrale bank de rente niet kan verlagen, want de inflatie staat op 3,5 procent tegen een doel van 2 procent. Dan zouden de inflatiezorgen alleen maar toenemen, wat de obligatiemarkt in tegengestelde richting duwt.

In Washington weten ze dat en dus trekken ze zelf nu alles uit de kast. Gisteren kwam het nieuws naar buiten dat mogelijk de eigen kasreserves worden ingezet om meer langlopende staatsobligaties terug te kopen.

Het gaat om de Treasury General Account (TGA) die ze willen aanspreken. Dat is de betaalrekening van de Amerikaanse overheid bij de centrale bank. Belastinggeld komt er binnen, uitgaven gaan eruit.

Dit is bestaand geld. Er hoeft niets nieuws te worden uitgegeven, en bij een terugkoop stroomt het terug naar banken en beleggers.

Dat levert echte liquiditeit op: meer vrij besteedbaar geld in het systeem. Zet 950 miljard naast 4 miljard dollar per operatie en er is ruimte voor bijna 240 terugkopen.

Bitcoin is gevoelig voor liquiditeit

Het is nog de vraag of en hoeveel geld er dan daadwerkelijk wordt gebruikt. En het is ook onzeker wat het effect gaat zijn op de obligatiemarkt.

Op de korte termijn kan het de druk van de ketel halen. Op de lange termijn wordt het echte probleem alleen maar groter.

Daar komt bij dat de Treasury General Account ooit weer bijgevuld moet worden. Dan verdwijnt de liquiditeit net zo hard weer uit de markt.

Op de korte termijn kan het de druk van de ketel halen. Op de lange termijn wordt het echte probleem alleen maar groter.

Precies daarom staan goud en Bitcoin weer in het middelpunt. Ze zijn niemands schuld en hun aanbod ligt vast.

En Bitcoin reageert nu eenmaal harder op liquiditeit dan vrijwel elke andere belegging. André Dragosch, hoofd onderzoek bij Bitwise Europe, komt sinds 2020 uit op een bèta van 2,80 ten opzichte van de wereldwijde geldhoeveelheid.

Die bèta zegt hoe hard een koers meebeweegt met iets anders. Bitcoin is daarmee bijna twee keer zo gevoelig als de zeven grootste Amerikaanse techaandelen, en duidelijk gevoeliger dan goud. Dat komt vooral omdat het zo hoog op de risicoladder staat. Bij ruimere markten zoekt men eerder extra rendement.

Daar komt bij dat een lagere rente het risicoloze alternatief minder aantrekkelijk maakt. Levert een veilige staatslening minder op, dan zijn beleggers eerder bereid om risico te nemen.

Niet iedereen juicht. Marktmaker Citadel Securities noemt de inzet van de TGA “financiële repressie” die “de dollar kan verzwakken en de inflatie kan aanwakkeren”, oftewel: de overheid duwt de rente onder het niveau dat de markt zelf zou vragen.

Als de gereedschapskist van Bessent weinig teweegbrengt, dan is de centrale bank uiteindelijk de enige die de obligatiemarkt nog kan redden. Maar de kosten die daar dan voor betaald worden zijn een hogere inflatie, terwijl dat precies hetgene is wat de nieuwe voorzitter Kevin Warsh wil aanpakken.