Andrew Bailey, gouverneur van de Bank of England en voorzitter van de Financial Stability Board, waarschuwt dat de private credit markt mogelijk onder stress begint te komen. Volgens hem kan de combinatie van de Iran-oorlog en volatiele markten een gevaarlijke dynamiek in gang zetten in een sector die tot nu toe nooit serieus is getest.
Private credit is een vorm van financiering buiten het traditionele bankensysteem om. Bedrijven lenen geld bij investeringsfondsen in plaats van bij banken. Die markt is de afgelopen jaren explosief gegroeid.
Bailey trok in een hoorzitting in het Europees Parlement een opvallende vergelijking met de financiële crisis van 2008. Die begon destijds ook in een hoek van de markt die niemand goed in de gaten hield: rommelhypotheken die in ingewikkelde producten werden verpakt. Volgens Bailey vertoont private credit vergelijkbare kenmerken: snelle groei, weinig transparantie en onduidelijke risico’s.
Na de crisis van 2008 werden banken strenger gereguleerd. Dat duwde veel bedrijven richting investeringsfondsen en andere financiering buiten de publieke markten. Die markt is nu enorm maar grotendeels ondoorzichtig. Niemand weet precies hoe groot de blootstelling is en hoe de sector reageert als het echt misgaat.
Bailey schetste een scenario dat hij een dubbele klap noemde. Enerzijds zijn de markten al volatiel door de oorlog in het Midden-Oosten en verhoogde activiteit van hedgefondsen in staatsobligatiemarkten. Anderzijds kan een vertrouwensverlies in private credit daar bovenop komen.
Als beleggers en bedrijven tegelijkertijd het vertrouwen in private credit verliezen, kan de reactie veel heftiger uitvallen dan de onderliggende problemen rechtvaardigen. En als die stress overslaat naar gewone banken, raakt het de bredere economie.
Bailey staat niet alleen. JPMorgan-topman Jamie Dimon waarschuwde eerder dat er meer lijken uit de kast kunnen vallen na het omvallen van autolener Tricolor Holdings en auto-onderdelenleverancier First Brands Group vorig jaar. Al voegde hij eraan toe dat private credit waarschijnlijk geen systeemrisico vormt.
Ondertussen is de instroom van particuliere beleggers in private credit fondsen al omgeslagen in uitstroom. Zorgen over risicovolle investeringen in onder meer AI-infrastructuur dwongen sommige fondsbeheerders om opnames te beperken. Dat is een waarschuwingssignaal: als beleggers niet meer bij hun geld kunnen, groeit de paniek snel.
De Bank of England voert momenteel een stresstest uit bij grote private kredietverstrekkers om te zien hoe de sector een zware wereldwijde neergang zou doorstaan. Bailey gaf toe dat er nog veel moet worden ingehaald qua transparantie in deze markten.
Voor financiële markten in het algemeen is het verhaal belangrijk. Stress in private credit kan overslaan naar banken, obligatiemarkten en uiteindelijk ook risicoactiva als Bitcoin (BTC). De les van 2008 is dat crises zelden beginnen waar iedereen kijkt. Ze beginnen in de hoeken die niemand in de gaten houdt. En private credit is op dit moment precies zo’n hoek.
Israël begint volgende week directe onderhandelingen met Libanon in Washington. De olieprijs daalde direct. Hormuz blijft grotendeels dicht ondanks het staakt-het-vuren.
Goudprijs stijgt door zwakke dollar en spanningen in het Midden-Oosten, terwijl beleggers wachten op nieuwe Amerikaanse inflatiecijfers.
Slechts zeven schepen voeren woensdag door de Straat van Hormuz, allemaal met Iraanse banden. De UAE-olietopman zegt: de zeestraat is niet open.
Drie tankers lijken via een nieuwe route langs Oman de Straat van Hormuz binnen te varen. Het zou de eerste doorbraak zijn sinds de blokkade.
Frankrijk haalt goud terug uit de Verenigde Staten, boekt miljardenwinst en kiest voor opslag in eigen land. Wat betekent dat nu?
Irak vraagt oliekopers om ladingen op te halen nu Iran de doorvaart door Hormuz heeft vrijgegeven. De eerste tanker is al door de zeestraat.
