China stimuleert de economie, maar kiest tech boven consument

China lijkt opnieuw af te stevenen op extra stimuleringsmaatregelen. De economie verloor in het tweede kwartaal duidelijk aan kracht, waardoor de officiële groeidoelstelling voor 2026 steeds moeilijker haalbaar wordt.

Beijing mikt dit jaar op een economische groei van 4,5 tot vijf procent. Dat is al de laagste doelstelling in decennia. In het tweede kwartaal kwam de groei echter uit op 4,3 procent. Geen dramatische terugval, maar wel een duidelijk waarschuwingssignaal.

De Chinese economie groeit nog altijd, maar de verschillen tussen sterke en zwakke sectoren worden steeds groter.

Export sterk, consument zwak

Het probleem zit vooral in de binnenlandse vraag. De Chinese economie laat een duidelijk K-vormig beeld zien. Aan de bovenkant blijven exports sterk, vooral in sectoren die profiteren van AI, chips en elektronica. In juni steeg de export zelfs met 27 procent op jaarbasis.

Aan de onderkant blijft de consument zwak. De detailhandelsverkopen stegen met slechts 1 procent en de vastgoedsector blijft een blok aan het been. Investeringen in vastgoed daalden in de eerste helft van het jaar met 18 procent.

Dat is cruciaal, omdat de huizenmarkt jarenlang de ruggengraat was van het Chinese vermogenseffect. Zolang huizenprijzen en vastgoedvertrouwen zwak blijven, zullen huishoudens voorzichtig blijven met uitgaven.

Stimulus komt waarschijnlijk via infrastructuur

De verwachting is dat de Chinese leiders deze maand extra steunmaatregelen bespreken. Daarbij lijkt de focus vooral te liggen op het versnellen van obligatie-uitgifte, zodat lokale overheden meer kunnen investeren in infrastructuur.

Dat past bij de traditionele aanpak van Beijing. Als groei vertraagt, wordt de overheid ingezet om investeringen naar voren te halen.

China heeft daar nog ruimte voor. Een groot deel van de geplande obligatie-uitgifte voor dit jaar is nog niet benut. Ook zijn er ongebruikte quota en speciale kredietinstrumenten die kunnen worden ingezet om de economie te ondersteunen.

Daarmee kan Beijing de groei waarschijnlijk weer richting de doelzone duwen. Maar het lost het onderliggende probleem niet volledig op.

Geen grote cheque voor huishoudens

Wie rekent op een grote consumptiestimulus, moet waarschijnlijk voorzichtig zijn. China praat al langer over het versterken van binnenlandse consumptie, maar de daadwerkelijke maatregelen blijven vaak beperkt. Denk aan subsidies voor huishoudelijke apparaten en auto’s.

Dat helpt tijdelijk, maar haalt vooral toekomstige vraag naar voren. Daarom verwachten veel analisten geen “big bang” voor de consument. Beijing lijkt staatsmiddelen liever te sturen naar sectoren die strategisch belangrijk zijn: AI, halfgeleiders, quantumcomputing en geavanceerde maakindustrie.

Dat zegt veel over de prioriteiten. China wil niet alleen de economie stabiliseren. Het wil ook de technologische strijd met de Verenigde Staten winnen.

Technologie boven koopkracht

De keuze voor high-tech boven directe steun aan huishoudens is begrijpelijk vanuit geopolitiek perspectief. China wil minder afhankelijk worden van Amerikaanse technologie, sterker worden in chips en AI, en zijn industriële basis verder opwaarderen.

Maar economisch heeft die strategie ook een keerzijde. Investeringen in technologie en exportsectoren kunnen de groei tijdelijk ondersteunen, maar ze verbeteren niet automatisch het inkomen en vertrouwen van gewone huishoudens.

Juist daar zit de zwakte. Zonder herstel in banen, lonen, vastgoed en consumentenvertrouwen blijft de binnenlandse vraag fragiel.