De oorlog tussen Iran en de Verenigde Staten zet de economie van het land zwaar onder druk. Terwijl Iran de Straat van Hormuz inzet als geopolitiek wapen, raakt het land zelf steeds verder geïsoleerd. Sancties, bombardementen en een ingestorte handel zorgen voor een economische crisis die volgens experts nog jaren kan aanhouden.
De Iraanse economie verkeerde al in zwaar weer, maar de oorlog heeft de situatie drastisch verergerd. Inflatie liep vorig jaar al op tot boven de vijftig procent en is inmiddels richting zeventig procent gegaan. Voedselprijzen zijn volledig uit de hand gelopen. Basisproducten zoals brood en olie zijn in korte tijd meer dan verdubbeld in prijs.
De nationale munt, de rial, is vrijwel ingestort. Waar eerder al flinke waardeverliezen zichtbaar waren, is de koers nu verder afgegleden tot extreem lage niveaus tegenover de dollar. De centrale bank probeert de schade te beperken door grotere bankbiljetten in omloop te brengen, maar dat onderstreept vooral hoe ernstig de inflatie is.
Tegelijkertijd krimpt de economie hard. Het Internationaal Monetair Fonds verwacht een economische krimp van ruim zes procent dit jaar. De schade aan infrastructuur loopt in de honderden miljarden dollars. Olie-installaties, energiecentrales en industriële gebieden zijn zwaar geraakt door Amerikaanse en Israëlische aanvallen.
Iran probeert druk uit te oefenen via de Straat van Hormuz. Deze smalle doorgang is cruciaal voor de wereldhandel. Voor de oorlog ging ongeveer twintig procent van alle olie en gas ter wereld via deze route.
Door de blokkade en aanvallen is deze belangrijke handelsader grotendeels stilgevallen. Dat leidt tot een wereldwijde energieschok. Landen moeten op zoek naar alternatieve routes, wat duurder en minder efficiënt is.
Voor Iran zelf werkt dit als een tweesnijdend zwaard. Meer dan negentig procent van de eigen handel loopt via dezelfde zeestraat. Door de blokkade verliest het land een groot deel van zijn exportinkomsten, vooral uit olie. Analisten verwachten dat tot zeventig procent van die inkomsten kan wegvallen.
Ook internationale handelspartners trekken zich terug. Zelfs landen als China en Rusland tonen weinig bereidheid om Iran actief te ondersteunen. Daardoor raakt het land verder geïsoleerd.
De spanningen tussen de Verenigde Staten en Iran liepen al jaren op. De directe aanleiding voor de huidige oorlog ligt in een combinatie van militaire, politieke en strategische doelen.
De regering van Donald Trump wilde de invloed van Iran in het Midden-Oosten terugdringen. Iran steunt verschillende gewapende groepen in de regio, waaronder Hamas en Hezbollah, en wordt door Washington gezien als destabiliserende factor.
Daarnaast speelde het nucleaire programma van Iran een centrale rol. De Verenigde Staten vrezen dat Iran kernwapens kan ontwikkelen of zijn raketprogramma verder uitbreidt. Door militaire druk op te voeren, probeerde Washington dat proces af te remmen.
Ook de veiligheid van Israël weegt zwaar mee. De VS ziet Iran als een directe dreiging voor het land en ondersteunt daarom acties die de militaire slagkracht van Iran en zijn bondgenoten verzwakken.
Tegelijkertijd speelt bredere geopolitiek een rol. De VS wil zijn invloed in de regio behouden en voorkomen dat landen als China en Rusland meer grip krijgen op het Midden-Oosten. Energie en handelsroutes, zoals de Straat van Hormuz, blijven daarbij belangrijke factoren, al vormen ze niet de enige drijfveer achter het conflict.
De vooruitzichten voor Iran zijn somber. Door de combinatie van oorlogsschade, sancties en economische isolatie kan het jaren duren voordat het land herstelt. Volgens interne schattingen kan de wederopbouw meer dan tien jaar in beslag nemen.
Ondertussen verslechteren de leefomstandigheden snel. De economie krimpt, de prijzen stijgen en basisvoorzieningen komen onder druk te staan. Experts waarschuwen voor een humanitaire crisis als er geen snelle oplossing komt.
Zelfs als er een vredesakkoord wordt bereikt, blijft de schade groot. De economie moet dan opnieuw worden opgebouwd, terwijl het vertrouwen van internationale partners eerst hersteld moet worden.
Voorspellingsmarkten Kalshi en Polymarket geven weinig hoop op snel herstel van de scheepvaart door de Straat van Hormuz.
Beurzen stijgen ondanks oorlog. ING legt uit waarom beleggers optimistisch blijven en welke risico’s nog spelen op de markten wereldwijd.
Witkoff en Kushner reizen zaterdag af, Araghchi landde al. Toch ontkennen Iraanse staatsmedia dat er directe onderhandelingen zullen komen.
De mislukte vredesgesprekken met Iran drukken maandag op aandelen. Analisten verwachten een stijgende dollar en olieprijs. De schade kan meevallen als markten het als uitstel zien.
Heeft China lak aan de Amerikaanse blokkade van de Straat van Hormuz? Wat heeft dit te betekenen voor het conflict en de markten?
De scheepvaart door Hormuz is opnieuw tot stilstand gekomen nadat de VS voor het eerst een Iraans schip in beslag namen. De olieprijs stijgt.
