Private credit-fondsen onder vuur: waarom beleggers in paniek raken

Amerikaanse beleggers proberen momenteel massaal geld terug te halen uit zogeheten private credit-fondsen. Maar zij lopen daarbij tegen een probleem aan: dat geld zit vast in langlopende leningen en is niet direct beschikbaar. Hierdoor beperken sommige fondsen opnames, wat leidt tot onrust in een markt die de afgelopen jaren sterk is gegroeid. Wat is er aan de hand?

Beperkte liquiditeit zet fondsen onder druk

Private credit is een vorm van kredietverlening waarbij investeringsfondsen rechtstreeks leningen verstrekken aan bedrijven, buiten het traditionele banksysteem om. Grote partijen zoals KKR, Apollo en Blackstone halen kapitaal op bij beleggers en zetten dit uit tegen doorgaans hogere rentes.

Een belangrijk kenmerk van deze markt is het gebrek aan liquiditeit. Leningen hebben vaak een looptijd van meerdere jaren en zijn niet eenvoudig verhandelbaar. Hierdoor beschikken fondsen niet altijd over voldoende direct beschikbare middelen.

Dat wordt nu zichtbaar. Door de toegenomen economische onzekerheid proberen beleggers hun posities af te bouwen. In reactie daarop heeft KKR bijvoorbeeld de uitstroom uit een van zijn fondsen beperkt, waardoor beleggers hun kapitaal niet vrij kunnen opnemen wanneer zij dat willen.

Toezichthouders kijken scherper naar risico’s

Maar waarom willen beleggers massaal hun geld terug? Dit heeft onder andere te maken met twijfels over de impact van kunstmatige intelligentie (AI). Volgens beleggers is de realiteit van AI niet zo veelbelovend als de hype aanvankelijk beloofde. Ook stijgende olieprijzen, dankzij de oorlog in het Midden-Oosten, en inflatie versterken de onrust momenteel nog meer. 

Hogere rentes en economische tegenwind maken beleggers voorzichtiger, terwijl er tegelijkertijd vragen ontstaan over de waardering van private credit-leningen. Omdat deze activa niet dagelijks worden verhandeld, ontbreekt een transparante marktprijs.

Daar komt bij dat de sector de afgelopen jaren sterk is gegroeid, tot een markt van bijna 2 biljoen dollar. In verhouding tot die omvang blijft het toezicht beperkt, en dit roept vragen op over mogelijke risico’s buiten het reguliere financiële systeem.

Het Amerikaanse ministerie van Financiën is daarom in overleg gegaan met toezichthouders. Daarbij ligt de focus op de vraag of risico’s zich opstapelen buiten het zicht van traditionele banken en of grootschalige uitstroom kan leiden tot bredere financiële instabiliteit.

De huidige situatie wijst niet direct op een crisis, maar maakt wel duidelijk dat de private credit-markt gevoeliger is voor stress dan eerder werd aangenomen.