Steeds meer banken onderzoeken hoe ze stablecoins kunnen inzetten binnen hun systemen. Uit een nieuw artikel van Chainalysis blijkt dat de strategische keuze daarbij vaak al is gemaakt. Nu begint de moeilijkste fase: de uitvoering. Daarbij draait het niet alleen om technologie, maar vooral om regelgeving, risico’s en het meten van echte resultaten.
Waar stablecoins eerst vooral een theoretisch onderwerp waren, verschuift de focus volgens Chainalysis nu naar concrete toepassingen. Banken willen weten of deze digitale dollars echt sneller, goedkoper en efficiënter zijn dan bestaande betaalnetwerken.
De eerste stap voor veel banken is het opzetten van een pilot. Daarbij kiezen ze bewust voor een beperkte toepassing, in plaats van direct een volledig betalingssysteem na te bouwen.
Veelgebruikte scenario’s zijn internationale betalingen, interne verrekeningen en liquiditeitsbeheer tussen verschillende entiteiten. Juist deze toepassingen profiteren van de voordelen van crypto, zoals snelle afwikkeling en het ontbreken van openingstijden.
Opvallend is dat banken bewust klein beginnen. Het doel van zo’n pilot is niet om direct een volledig product te lanceren, maar om te leren. Instellingen willen inzicht krijgen in risico’s, prestaties en de reactie van toezichthouders.
Daarbij wordt vooraf scherp bepaald wat succes betekent. Denk aan lagere kosten, snellere transacties en betrouwbaarheid van het systeem. Zonder duidelijke meetpunten is het volgens experts vrijwel onmogelijk om te bepalen of stablecoins daadwerkelijk waarde toevoegen.
Na de eerste opzet volgt een cruciale fase: de technische inrichting. Banken moeten bepalen hoe stablecoins aansluiten op hun bestaande systemen.
Belangrijke keuzes gaan over wallets, blockchain-netwerken en integraties met interne systemen zoals betalingsplatformen en boekhouding. Zo moeten transacties op de blockchain net zo nauwkeurig worden geregistreerd als traditionele betalingen.
Daarnaast speelt compliance een grote rol. Banken moeten vanaf het begin rekening houden met regels rond witwassen, sancties en transactiemonitoring. Dat betekent dat elke stap in het proces controleerbaar moet zijn.
Ook smart contracts brengen extra risico’s met zich mee. Daarom kiezen veel instellingen voor continue monitoring van transacties en mogelijke kwetsbaarheden. Dit moet voorkomen dat fouten of hacks grote gevolgen hebben.
Een van de belangrijkste succesfactoren is de samenwerking met toezichthouders. Banken betrekken hen steeds vaker al in de pilotfase, zodat risico’s en processen gezamenlijk worden beoordeeld.
Daarbij is documentatie essentieel. Instellingen moeten precies kunnen aantonen hoe risico’s worden beheerd en welke controles er zijn ingericht. Dit vergroot de kans dat projecten later kunnen opschalen.
Ook intern moeten verantwoordelijkheden duidelijk zijn verdeeld. Teams voor compliance, technologie en operations werken nauw samen. Alleen zo kunnen stablecoin-projecten uitgroeien van experiment naar volwaardige infrastructuur.
Steeds meer banken zien stablecoins dan ook niet langer als een los experiment, maar als een fundamenteel onderdeel van toekomstige betalingssystemen.
Western Union heeft zijn eerste stap gezet in de wereld van blockchain met de lancering van de USDPT-stablecoin op het Solana-netwerk.
Stablecoins werden oorspronkelijk ontwikkeld als een stabiel alternatief binnen de vaak volatiele cryptomarkt.
De USDT-uitgever profiteerde van de hoge rente terwijl de cryptomarkt keihard onderuitging. En het aantal gebruikers bereikt een nieuw record.
Hormuz is negen weken dicht en een miljard vaten olie zijn al weg. Handelaren waarschuwen voor rantsoenering, dieseltekort en wereldwijde recessie.
MSC laat zijn grote containerschepen de Straat van Hormuz mijden door in Jeddah te lossen. Vrachtwagens overbruggen vervolgens 1.300 kilometer over land.
Vijf AI-modellen voorspellen dat de Bitcoin koers op 1 mei rond 81.000 dollar noteert. Het Iran-conflict kan de voorspelling echter verstoren.
