Renteverhoging lijkt nu zeker, maar dat is niet zo erg als iedereen denkt

Na de inflatiecijfers van vandaag lijkt de markt het zo goed als zeker te weten: de Amerikaanse centrale bank verhoogt volgende week de rente. Dat zou de eerste renteverhoging zijn in meer dan drie jaar tijd.

Alleen al bij het woord renteverhoging springen de haren van veel beleggers overeind. Maar het ligt allemaal wat anders dan de meesten denken.

Markt loopt voor de Fed uit

Na de iets hogere producentenprijsindex (PPI) van gisteren hield een meerderheid van de markt al rekening met een renteverhoging volgende week. Ongeveer 70 procent om precies te zijn en dat is nu verder opgelopen tot bijna 90 procent.

De cijfers van vanmiddag kwamen grotendeels binnen zoals verwacht. De consumentenprijzen stegen in augustus met 0,4 procent ten opzichte van juli, en met 3,4 procent op jaarbasis.

Zonder voedsel en energie steeg de kerninflatie met 0,3 procent op maandbasis. Dat was een tiende procentpunt meer dan economen hadden geraamd.

De tweejaarsrente maakte direct een grote sprong, maar de lange rentes schoten juist de andere kant op. De tienjaarsrente daalde met bijna 5 procentpunt en de dertigjaarsrente met 7 procentpunt.

Dat lijkt tegenstrijdig, maar het is precies wat je verwacht zodra de markt gelooft dat de Fed haar werk gaat doen.

Al maanden ligt de tweejaarsrente ver boven de beleidsrente. Dat gat is de manier waarop beleggers zeggen dat de centrale bank achterloopt, en die onzekerheid rekenen ze door in leningen met een lange looptijd.

Grijpt de Fed nu in, dan verdwijnt een deel van die risico-opslag.

Daar komt nog iets bij. Bij een kans van bijna 90 procent zit een verhoging van 25 basispunten, oftewel 0,25 procentpunt, al vrijwel helemaal in de koersen verwerkt.

Het besluit van woensdag kan daardoor zelfs opluchting geven. Beleggers verkopen vaak vooruitlopend op een gevreesd besluit en stappen weer in zodra het achter de rug is. Dit is een patroon dat ook wel ‘sell the rumour, buy the news’ wordt genoemd.

De rente is de concurrent van Bitcoin, goud en aandelen

Aandelen, goud en Bitcoin (BTC) concurreren allemaal met staatsobligaties. Een belegger kiest namelijk steeds tussen risico nemen of de rente van de Amerikaanse overheid opstrijken. De tienjaarsrente is daarbij de gangbare meetlat, omdat ze meestal voor de lange termijn gekocht worden.

Goud en Bitcoin keren zelf geen rente uit. Voor hen telt dus wat zo’n staatslening oplevert na aftrek van de inflatie, ofwel de reële rente.

Daarom kan de daling van vandaag gunstig uitpakken. Beleggers lijken minder risico-opslag te vragen, en dan zakt die reële rente mee.

Was de lange rente gedaald omdat beleggers minder inflatie verwachten, dan gebeurde precies het omgekeerde. De rente na aftrek van de inflatie loopt dan juist op, en dat zet druk op goud en Bitcoin (BTC).

Bij aandelen werkt het langs dezelfde lijn. Een aandeel is een claim op winsten die pas over jaren binnenkomen, en bij een hogere rente zijn die vandaag minder waard.

Daar komen de financieringskosten bovenop. Bedrijven met veel schuld en korte looptijden voelen een hogere rente vrij snel terug in hun rentelasten.

De AI-bedrijven merken daar vooralsnog weinig van. Zij gaven dit jaar voor ruim 1.500 miljard dollar aan nieuwe schuld uit, maar leveren cijfers die beleggers overtuigen dat die investeringen zich terugbetalen.

Dat is meteen de keerzijde. Diezelfde uitgiftegolf vecht met staatsobligaties om hetzelfde kapitaal, en duwt de lange rente juist omhoog.