Wat is Bitcoin?

Om duidelijk uit te leggen wat Bitcoin inhoudt, moeten we een onderscheid maken tussen twee zaken die allebei bekend zijn onder deze term. Ten eerste is er de digitale valuta Bitcoin (BTC), waarmee gebruikers transacties kunnen doen zonder tussenkomst van een centrale autoriteit (zoals bijvoorbeeld een bank).

Ten tweede is er het Bitcoin-netwerk dat deze transacties mogelijk maakt en bijhoudt, door middel van zogenaamde blockchain-technologie. Bitcoin is de eerste en tevens meest gebruikte cryptocurrency, en vormde de basis voor de ontwikkeling van duizenden blockchains en digitale valuta’s in de afgelopen jaren.

In dit artikel lees je wat al deze concepten inhouden en leer je over de geschiedenis en de toekomst van het Bitcoin-project. Onderstaande video geeft een korte introductie over Bitcoin en hoe het verschilt van de huidige betaalmiddelen.

 


Wat is BTC?

Bitcoin (BTC) is een digitale valuta op basis van een “peer-to-peer”-netwerk. Dat wil zeggen dat gebruikers transacties kunnen voltooien zonder tussenkomst van een centrale autoriteit. Bitcoin is de eerste en bekendste cryptocurrency – een valuta waarvan de uitgifte en transacties worden gereguleerd door encryptie-technologie, in plaats van door een centrale autoriteit.

Men kan BTC overmaken naar een andere gebruiker, of ermee betalen in winkels en op digitale platforms. Daarnaast worden ze ook gebruikt als middel voor waardeopslag, vergelijkbaar met een spaarrekening. Bitcoins hebben geen fysiek equivalent – dat wil zeggen dat gebruikers alleen digitaal Bitcoins kunnen bezitten, bewaren en uitgeven. BTC kunnen bewaard worden in zogenaamde wallets, waarvoor een wachtwoordsleutel nodig is om toegang te krijgen. Om te betalen met BTC, of ze te versturen naar iemand anders, heeft de gebruiker deze sleutel nodig.

Transacties met BTC zijn gedeeltelijk anoniem: hoewel alle transacties zichtbaar zijn op de openbare ‘ledger’, is de persoonlijke identiteit van de gebruiker niet verbonden aan de unieke wachtwoordsleutel. Om die reden is Bitcoin ook populair onder mensen die er belang bij hebben om hun transacties onzichtbaar te houden voor autoriteiten. Maar als niemand de baas is over Bitcoin, wie bepaalt er dan welke transacties wel en niet goedgekeurd worden? En hoe wordt besloten wanneer er nieuwe Bitcoins worden gemaakt? En wie heeft het eigenlijk gemaakt?


Wie is de uitvinder van Bitcoin?

De uitvinder van Bitcoin is tot de dag van vandaag onbekend. Het document waarin het netwerk en de digitale valuta werden beschreven, kwam in oktober 2008 online en is gepubliceerd onder de naam Satoshi Nakamoto. Dit is echter geen bestaand persoon, maar een alias voor een ontwikkelaar of groep ontwikkelaars die nog altijd anoniem zijn. H

oewel de Bitcoin-uitvinder zich nooit heeft gemeld met sluitend bewijs, zijn er meerdere mensen die als mogelijke Satoshi worden gezien. Een van hen is Craig Wright, een Australische computerprogrammeur die zelf beweert de persoon achter de uitvinding te zijn.

Hij heeft zijn claims tot dusver echter niet hard kunnen maken en dus trekken veel mensen zijn oprechtheid in twijfel. Ook andere computerexperts (waaronder Nick Szabo en Dorian Nakamoto) worden aangewezen als Satoshi, maar zij ontkennen stuk voor stuk hun betrokkenheid bij het Bitcoin-project. Meer dan tien jaar na de eerste transactie op het netwerk is het dus nog altijd een mysterie wie Bitcoin (en daarmee cryptocurrencies) heeft bedacht.


Wat is Bitcoin mining en Proof-of-Work?

Omdat het netwerk op decentrale basis werkt, is er geen centrale server die het Bitcoin-netwerk energie geeft. De bedenker van Bitcoin bedacht hiervoor een oplossing waardoor het netwerk zichzelf van energie voorziet. Dit gebeurt door middel van een proces genaamd ‘mining’ (letterlijk: mijnwerk) – door Satoshi omschreven als een ‘Proof-of-Work’ (PoW)-protocol.

Mining is het beschikbaar stellen van computerkracht voor het oplossingen van ingewikkelde wiskundige vergelijkingen. In feite is het een race tussen vele computers die allemaal dezelfde vergelijking proberen op te lossen. Die vergelijkingen zijn gegevens van transacties die geverifieerd moeten worden, die door het algoritme van het netwerk zijn versleuteld. In het proces worden de gedane transacties geverifieerd en toegevoegd aan de openbare ‘ledger’ (letterlijk: grootboek). Om de transacties te kunnen verifiëren proberen miners die gegevens te ontsleutelen.

De computer die daar het eerst in slaagt, creëert een nieuw blok en krijgt daarvoor Bitcoins als beloning. Op deze manier worden miners aangemoedigd om hun computerkracht te blijven investeren, en kunnen transacties doorgang vinden zonder een centrale energiebron nodig te hebben. Hoe succesvol een computer is in het mining-proces hangt af van twee zaken.

Ten eerste is het afhankelijk van de moeilijkheidsgraad van de vergelijking. Hoe meer computers meedoen aan de mining-‘race’, hoe lastiger de berekening wordt. Dit is omdat het netwerk zichzelf balanceert zodat er gemiddeld elke 10 minuten een nieuw block wordt gemaakt door de miners (wat de transactietijd stabiel houdt). Ten tweede is een computer afhankelijk van haar maximale rekencapaciteit.

In de eerste jaren van het Bitcoin-netwerk konden standaard computers gebruikt worden om nieuwe blokken te minen. Echter, doordat de prijs per Bitcoin begon te stijgen en de interesse toenam, werden de vergelijkingen steeds langer en moeilijker. Inmiddels zijn het vooral professionele miners die het Bitcoin-netwerk van energie voorzien. Zij opereren met speciale mining-computers en bezitten meestal grote faciliteiten vol met zulke apparatuur: de zogenaamde mining-farms. De totale rekenkracht die is toegewijd aan de Bitcoin-blockchain staat bekend als de hash rate.


Waarom Bitcoin gebruiken?

We hebben al kort besproken wat de voordelen zijn van Bitcoin ten opzichte van traditioneel geld: het is relatief anoniem, transacties kunnen niet worden beïnvloed door een centrale autoriteit, en de transactiekosten zijn laag. Bovendien kunnen transacties niet worden teruggedraaid en kunnen gemaakte blokken ook niet aangepast worden.

Toch zijn er ook nadelen aan het Bitcoin-netwerk. Op momenten dat er veel transacties tegelijk plaatsvinden gaat de prijs per transactie omhoog. Daarnaast is de energieconsumptie van het netwerk ook een van de nadelen van het PoW-protocol.

Hoewel de Bitcoin-uitvinder het in zijn white paper beschreef als revolutionair betaalmiddel, wordt BTC momenteel vooral veel gebruikt voor prijsspeculatie. Terwijl de prijs van een BTC drie jaar geleden nog ruim onder de $500 lag, betaal je nu zo’n $8000 per stuk. Op het hoogtepunt van de koers (eind 2017) bedroeg de prijs een kleine $20.000. Dit is voor veel handelaren en speculanten een van de aantrekkelijke eigenschappen van Bitcoin.


Hoe kom ik aan Bitcoins?

Er zijn twee manieren om zelf in het bezit van Bitcoins te komen. We hebben het al gehad over mining: het beschikbaar stellen van je computerkracht voor het verifiëren van Bitcoin-transacties. Als beloning daarvoor krijgen miners een bepaalde hoeveelheid BTC. Echter is het tegenwoordig niet meer mogelijk om hiervoor een gewone computer te gebruiken: om te minen zal je moeten investeren in professionele apparatuur om je te meten met de gigantische mining-bedrijven die de markt beheersen.

Er is dan ook een veel makkelijkere manier om aan Bitcoins te komen: kopen. Er zijn inmiddels talloze marktplaatsen en websites waar je met verschillende betaalmethodes Bitcoin kan kopen. Ook hebben de meeste aanbieders een wallet-service waar je je Bitcoin kan bewaren en je tegoed in de gaten kan houden.

Op exchanges zoals Bitvavo kan je binnen enkele minuten een account maken en met iDEAL of creditcard eenvoudig tegoed toevoegen. Als je geïnteresseerd bent hoe dit precies werkt, bekijk dan de onderstaande video: